SHIMAOKA TATSUZO (Seramik & Sır Sanatçısı)

IMG_2732

Shimaoka Tatsuzo (1919–2007)

1919 yılında (Taisho döneminin sekizinci yılı), Tokyo’nun Atago semtinde, örgü ustası Shimaoka Yonekichi’nin en büyük oğlu olarak dünyaya geldi. Lise üçüncü sınıftayken Japon Halk El Sanatları Müzesi’nde Kanjiro Kawai ve Shoji Hamada’nın eserlerini gördü ve bundan derinden etkilenerek çömlekçi olmaya karar verdi. 1939’da Tokyo Teknoloji Enstitüsü’nün Seramik Bölümü’ne girdi. Ertesi yıl Mashiko’ya giderek Hamada ile tanıştı ve onun çırağı olarak kabul edildi.

Ancak 1942’de Pasifik Savaşı başlayınca Akabane’deki muhabere mühendisliği birliğine katıldı ve ertesi yıl Burma’ya gönderildi. Savaş yıllarında bile seramiğe olan tutkusunu kaybetmedi; yanından hiç ayırmadığı bir Shino çay kasesi taşıyordu. 1946’da Japonya’ya döndükten sonra Hamada’nın yanında yeniden çıraklığa başladı.

1950–1953 yılları arasında Tochigi Eyaleti Seramik Eğitim Merkezi’nde görev yaptı. Daha sonra Mashiko’ya yerleşerek kendi atölyesini kurdu ve 1954’te ilk kez fırınını yaktı. Hamada’nın “kendi tarzını hızla bul” öğüdünü rehber edinen Shimaoka, zamanla kendine özgü bir üslup geliştirdi ve bu da Jomon Zogan adı verilen seramik tarzının doğmasına yol açtı.

Bu tarzın ilhamı, Eğitim Merkezi’ndeki yıllarına dayanan iki kaynaktan geliyordu: ilki, eğitim modelleri oluşturmak için incelediği Jomon dönemine ait toprak kaplardaki bezemeler, ikincisi ise Kore’nin Joseon Krallığı’nda Zogan tekniğiyle yapılan mishima tipi çay kaseleriydi. Shimaoka’yı bu iki unsuru birleştirmeye götüren şey, çocukluğundan beri babasının ördüğü ipek örgülerden aldığı ilhamdı. Jomon Zogan seramiklerinde, bu örgü desenlerini andıran halat biçimli kabartmalara beyaz çamur doldurularak özgün desenler oluşturuluyordu.

Shimaoka’nın Jomon Zogan eserleri, Japonya’da ve yurt dışında düzenlenen kişisel sergilerde güzellikleri ve güçlü estetik etkileriyle büyük beğeni topladı. 1996 yılında halk sanatlarına (mingei) ve Jomon Zogan geleneğine yaptığı katkılardan ötürü Somut Olmayan Kültürel Mirasın Koruyucusu (ya da “Yaşayan Milli Hazine”) unvanına layık görüldü. 2007 yılında hayatını kaybetti.

0 Comments

Leave a reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*