Fujimoto Yoshimichi (1919–1992)
Sanat okulundan mezun olduktan ve Millî Eğitim, Kültür, Spor, Bilim ve Teknoloji Bakanlığı’na bağlı Endüstriyel Sanatlar Mühendisliği Eğitim Merkezi’ne kabul edildikten sonra Fujimoto Yoshimichi, Katō Hajime’nin yanında çıraklığa başladı. 1938 yılında ise Tomimoto Kenkichi’nin asistanı olarak onunla birlikte seramik üretimine katıldı.
Aynı yıl Kōfukaiten Kōfukai Kōgeishō Ödülü’nü kazanan Fujimoto, II. Dünya Savaşı sonrasında çalışmalarını ağırlıklı olarak Japon Seramik Derneği’nin düzenlediği sergilerde sundu. 1956 yılında hem dernekten bir ödül aldı hem de Cenevre’deki Uluslararası Seramik Akademisi tarafından gümüş madalyaya layık görüldü.
Bir dönem, avangart Sōdeisha Topluluğu’nun üyesi olarak sanatsal obje seramikler ve farklı türlerde eserler üreten Fujimoto, 1960’ların ortalarından itibaren daha geleneksel bir anlayışa yöneldi ve boyalı porselen üzerine yoğunlaştı.
Çiçek ve kuş motiflerini son derece gerçekçi bir üslupla ele alan eserleri, taşıdıkları güçlü anlatım ve etki bakımından Nihonga ressamlarının çalışmalarını dahi geride bırakacak düzeye ulaştı. Ayrıca, pişirimden önce renkli sırlarla bezeme yapılan Yūbyōkasai gibi kendine özgü teknikler geliştirdi. Bu yenilikçi yaklaşımı sayesinde 1986 yılında “Önemli Somut Olmayan Kültürel Miras Taşıyıcısı” (Yaşayan Ulusal Hazine) unvanını aldı.
1956 yılında Kyoto Şehir Sanat Üniversitesi’nde öğretim görevlisi olarak çalışmaya başlayan Fujimoto, 1990 yılına kadar hem bu kurumda hem de Tokyo Güzel Sanatlar Üniversitesi’nde eğitim vererek pek çok genç sanatçının yetişmesine katkıda bulundu. Aynı yıl Tokyo Güzel Sanatlar Üniversitesi’ndeki dekanlık görevini tamamladı; Japon Seramik Derneği Altın Ödülü’nü ve Japon Hükûmeti tarafından verilen koyu mavi şeritli Onur Madalyası’nı kazandı. Kullandığı kişisel mühür olarak ise Tomimoto Kenkichi’nin yaptığı “Kuma” (ayı) mührünü tercih etmiştir.
){kind=link}