Kitaoji Rosanjin (1883–1959)
1883 yılında (Meiji 16) Kyoto’nun Kamigamo bölgesindeki Kitaoji-cho’da dünyaya geldi. Rosanjin’in doğumu dramatik bir hikâyeye dayanır: Annesinin bir ilişkisi sonucu doğmuş, babası bu olayı öğrenince utanç ve öfkeyle Rosanjin doğmadan dört ay önce seppuku yaparak hayatına son vermiştir. Rosanjin yoksulluk içinde geçen çocukluğunda doğar doğmaz evlatlık verilmiş, sevgisiz aileler arasında dolaşırken kötü muamele görmüştür. Altı yaşına geldiğinde Fukuda ailesinin yanına yerleşmiş ve orada kalmıştır.
Bir gün çalıştığı yerdeki bir iş için dışarı çıkarken, şehirde Kamemasa adlı bir restoranın fenerinde bir kaplumbağa resmiyle birlikte tek fırça darbesiyle yazılmış harfleri görür. Bu zarif yazı onu derinden etkiler ve sanata olan ilgisini uyandırır. Bu tabelayı çizen kişi, restoran sahibinin oğlu Takeuchi Seiho’dur. Seiho daha sonra Teiten ve Bunten sergilerinde büyük başarılar elde ederek Kyoto sanat çevresinin önde gelen isimlerinden biri olacaktır.
1905 yılında (Meiji 38) Rosanjin, hat sanatçısı Okamoto Katei’nin (Batı tarzı ressam Okamoto Tarō’nun büyükbabası) yanında özel çırak olarak çalışmaya başlar ve üç yıl boyunca onunla birlikte yaşar. Bu dönemde kendisine “Fukuda Kaitsu” adı verilir. Zamanla hocasından daha fazla sipariş almaya başlar ve 1907’de “Fukuda Ōtei” adıyla bağımsızlığını ilan eder. Çalışmaları beğeni toplar; kazandığı parayı hat malzemeleri, antikalar ve dışarıda yemeklere harcar.
1910 yılının Aralık ayında Kore’ye gider ve üç yıl boyunca orada yaşar. Kore Genel İdaresi’nin Matbaa Dairesi’nde memur olarak çalışır. Yaklaşık bir yıl Seul’de kaldıktan sonra Şanghay’a geçer ve dönemin ünlü sanatçısı Wu Changshuo ile tanışır. Wu, hat, resim ve mühür oymacılığı alanlarında çağının en yetkin ismidir.
1912 yazında Japonya’ya döner. Yarım yıl sonra, Nagahama’lı zengin tüccar Koji Toyokichi tarafından yemeğe davet edilir ve kendisine hat sanatı ile mühür oymacılığına adanabileceği bir mekân teklif edilir. “Fukuda Taikan” adını kullanmaya başlayan Rosanjin, burada küçük pavyonların tavan resimlerinden fusuma (sürgülü kapı) üzerine çizimlere kadar birçok değerli eser bırakır.
Bir süre sonra, hayranı olduğu Takeuchi Seiho’nun sık sık misafir olduğu Shibata ailesinin evinde konuk olma dileği gerçekleşir. Seiho için bir isim oyması yapar; Seiho bu eseri çok beğenir ve Rosanjin’i öğrencilerine, örneğin Tsuchida Bakusen’e tanıtır. Böylece Rosanjin, Japon sanat çevrelerinin önde gelen ustalarıyla tanışır ve ünü giderek yayılır.
1917’de (Taisho 6), Benrido yayınevinin sahibi Nakamura Takeshiro ile tanışır. Aralarında güçlü bir dostluk gelişir ve birlikte Taigadō adlı bir antika dükkânı işletmeye başlarlar. Zamanla dükkânda, antika porselen tabaklarda yüksek kaliteli yemekler servis edilmeye başlanır. 1921’de (Taisho 10) sadece üyelerin katılabildiği “Bishoku Kurabu” (Lezzet Kulübü) adlı özel bir yemek kulübü kurulur. Rosanjin hem yemekleri kendisi pişirir hem de sunumda kullanılan seramikleri kendi elleriyle yapar.
20 Mart 1925’te (Taisho 14), Nakamura ile birlikte Tokyo’nun Nagatacho semtinde Hoshigaoka-saryo adlı restoranı kiralayarak yalnızca üyelerin girebildiği lüks bir restoran açarlar. Restoranın sahibi Nakamura, danışmanı ise Rosanjin’dir.
1927’de (Showa 2), çömlek ustaları Miyanaga Tozan ve Arakawa Toyozo gibi isimleri Kamakura’nın Yamasaki bölgesine davet eder ve Seikoyō adlı bir seramik araştırma merkezi kurarak çanak çömlek sanatına ciddi biçimde yönelir.
Savaş sonrasında büyük bir maddi sıkıntıya düşer ve zorlu bir yaşam sürer. Ancak 1946’da (Showa 21) Ginza’da kendi eserlerini sattığı Kadokadobibō adlı bir mağaza açar. Eserleri Japonya’daki Batılılar arasında da büyük beğeni toplar. 1954’te (Showa 29), Rockefeller Vakfı’nın davetiyle Batı ülkelerinde sergiler açar ve konferanslar verir; bu seyahatleri sırasında Pablo Picasso ve Marc Chagall ile de tanışır.
1955’te (Showa 30), yaptığı Oribe tarzı seramikler nedeniyle “Önemli Maddi Olmayan Kültürel Mirasın Koruyucusu” (Yaşayan Ulusal Hazine) unvanına layık görülür, ancak bu unvanı kabul etmez.
Rosanjin, 1959 yılında (Showa 34) karaciğer sirozu nedeniyle Yokohama Şehir Üniversitesi Hastanesi’nde hayata veda eder.
){kind=link}